این مقاله به بررسی یکی از مهمترین ترجمههای معاصر تَنَخ (تورات عبری)، موسوم به Revised JPS (2023) میپردازد. تمرکز اصلی مقاله بر رویکرد فیلولوژیک این ترجم ه و میزان وفاداری آن به ساختار و بافت متن عبری بهویژه در نسبت با متن ماسورتی است. در این نوشتار با تحلیل تطبیقی چند نمونه از بخشهای روایی و منظوم (از جمله پیدایش، مزامیر،اشعیا و ارمیا)، نشان داده میشود که RevisedJPS در عین بهرهگیری از زبان انگلیسی مدرن، به حفظ ساختارهای موازی (parallelism)، تصویرهای شعری، اصطلاحات نهادی و ظرایف واژگانی متن عبری پایبند است.
این ترجمه با پرهیز از هر گونه بازخوانی الهیاتی یا گسترش تفسیریِ (مشخصا مسیحمحور) عمل میکند. هدف آن بازتاب بافت و ساختار بلاغی متن مبدأ است. بر این اساس، این ترجمه را نهتنها میتوان در شمار نمونههای شاخصِ ترجمههای متن وفادارِ تورات عبری قرار داد، بلکه الگویی در ترجمه متون مقدس است.
)