بقعه شیخ صفیالدین اردبیلی همواره مورد توجه خاص سلاطین صفوی بود و مقامات دولتی و نظامی نیز به همین دلیل به آن توجه میکردند و اموال قابل توجهی را بر آن وقف کردند؛ از جمله قرآنی که ابوالقاسمبیگ ایواغلی شاملو از رجال دوره شاه عباس صفوی (حک. ۹۹۶- ۱۰۳۸ ق) در دهه اول رجب ۱۰۳۰ قمری بر آنجا وقف کرده بود. این قرآن پیشتر چند بار معرفی و حتی بخشهایی از آن منتشر شده است؛ اما در هیچیک از آنها هویت نویسندۀ وقفنامهاش مشخص نشده است. این مقاله نشان میدهد وقفنامۀ این قرآن به انشاء و خط شیخ بهایی (د. ۱۰۳۰ق) عالم مشهور دوره صفوی است.
)