قدرت تحول‌آفرین ترجمه: حافظ شیرازی در اواخر دوران عثمانی و بالکان غربی هابسبورگ از اروپای غربی تا بالکان غربی: حافظ از رهگذر ترجمه

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

10.22081/jap.2026.80068

چکیده

این مقاله به بررسی نقش ترجمه در شکل‌دهی به دریافت، بازنمایی و تحول شعر حافظ در بالکان غربی طی اواخر دوران عثمانی و دورۀ هابسبورگ می‌پردازد. با تحلیل ترجمه‌ها، پارامتن‌ها و تفاسیر مرتبط، نشان داده می‌شود که شعر حافظ از سده‌های پیشین تا قرن نوزدهم از دو سنت عمده عبور کرده است؛ نخست: سنت عثمانی که حافظ را در چارچوب ادبیات عرفانی می‌خواند؛ دوم: سنت ترجمه‌های اروپایی که با تأکید بر جنبه‌های عاشقانه و لذت‌گرایانه، خوانشی کاملاً نو ایجاد کرد. این تحول، تحت تأثیر رمانتیسیسم آلمانی و از طریق ترجمه‌های واسطه‌ای شکل گرفت. مطالعه حاضر با اتکا بر نظریه‌های ترجمۀ لارنس ونوتی و پیوتر بلومچینسکی، ترجمه را نه‌تنها به‌عنوان انتقال معنا، بلکه به‌مثابۀ بازآفرینی فرهنگی می‌بیند که در هر بستر تاریخی و اجتماعی به شکل متفاوتی عمل می‌کند.

کلیدواژه‌ها